Vanaf 1 januari 2027 wordt het EU-emissiehandelssysteem (EU ETS) uitgebreid tot offshorevaartuigen van 5.000 GT of meer. Dit brengt extra verplichtingen en kosten mee voor scheepseigenaren, scheepsmanagers en bevrachters.

1. Toepassingsgebied
Het maritieme EU ETS omvat kooldioxide (CO₂), methaan (CH₄) en distikstofoxide (N₂O). De toepassing hangt af van de activiteiten en aanloophavens van het vaartuig, niet van de vlag. Voor offshorevaartuigen tellen stops voor bemanningswissels als havenaanlopen. Bezoeken uitsluitend voor bunkeren, reparaties of droogdokwerkzaamheden zijn uitgesloten als er geen commerciële activiteiten plaatsvinden.
2. Rederij en verantwoordelijkheid
Volgens Richtlijn 2003/87/EG is de ‘rederij’ de scheepseigenaar of een andere partij, zoals een scheepsmanager of bareboatbevrachter, die de exploitatie van het schip van de eigenaar heeft overgenomen en alle taken en verantwoordelijkheden onder de International Safety Management (ISM) Code heeft aanvaard. De scheepseigenaar en de ISM-onderneming moeten afspreken wie verantwoordelijk is voor de naleving van het EU ETS. Zonder overeenkomst blijft de scheepseigenaar verantwoordelijk.
De kosten hangen af van de uitstoot en de marktprijs van EU-emissierechten (EU Allowances, EUA’s). Contractueel kunnen deze kosten bij een andere partij worden gelegd, maar de rederij blijft juridisch verantwoordelijk voor het inleveren van emissierechten. Het aanstellen van een manager voor de monitoring van emissies of de aankoop van EUA’s draagt die verantwoordelijkheid niet automatisch over.
3. Emissiedekking en naleving
Het EU ETS omvat 100% van de uitstoot tijdens reizen binnen de Europese Economische Ruimte (EER) en tijdens verblijf in EER-havens, en 50% van de uitstoot tijdens reizen tussen EER-havens en havens buiten de EER.
Voor elke ton CO₂-equivalent die onder het systeem valt, moet één EUA worden ingeleverd. EUA’s kunnen via veilingen of op de secundaire markt worden gekocht. Rechten die vanaf 2013 zijn uitgegeven, vervallen niet en kunnen worden verhandeld, doorverkocht of bewaard voor later gebruik.
Ondernemingen moeten beschikken over een goedgekeurd plan voor de monitoring en rapportage van jaarlijkse emissies. Geverifieerde emissies moeten jaarlijks uiterlijk op 31 maart worden gerapporteerd en emissierechten uiterlijk op 30 september worden ingeleverd. Voor offshore-emissies uit 2027 moeten de rechten dus uiterlijk op 30 september 2028 worden ingeleverd. Anders dan voor andere maritieme vaartuigen geldt voor offshorevaartuigen geen geleidelijke invoering: de verplichting tot 100% inlevering geldt direct.
4. Rapportage
Sinds 2018 gelden voor rederijen EU-verplichtingen voor monitoring, rapportage en verificatie (MRV). Emissiegegevens moeten worden gemonitord en gerapporteerd via THETIS-MRV, het platform van het Europees Agentschap voor Maritieme Veiligheid.
EUA’s kunnen uitsluitend via een Maritime Operator Holding Account (MOHA) worden ingeleverd bij de bevoegde EER-autoriteit. Ondernemingen die in de EER zijn gevestigd, moeten deze rekening openen in hun vestigingsstaat. Ondernemingen buiten de EER krijgen een bevoegde EER-autoriteit toegewezen.
Leden doen er goed aan tijdig monitoringprocedures in te voeren, nalevingsverantwoordelijkheden vast te leggen en hun contracten te herzien. Duidelijke afspraken helpen onnodige kosten, geschillen en administratieve sancties te voorkomen.
Voor vragen of ondersteuning kunt u contact opnemen met het NNPC Claims Team via claims@nnpc-marine.com.



