Interview: mede-eigenaren Marijke van der Rest en Monique Reinek van Ship Insurance International

Hoewel de twee al een aardige tijd samenwerken in hun bedrijf, komen ze uit heel verschillende richtingen. Marijke van der Rest studeerde communicatie en informatiewetenschappen in Groningen en ging na haar afstuderen aan het werk bij de makelaardij van haar vader. Daar kruiste haar pad met Monique Reinek, die veel eerder bij toeval het verzekeringswezen in rolde en daar inmiddels al decennia met veel plezier actief in is. De samenwerking beviel zo goed, dat zij samen hun eigen kantoor begonnen.

Uw vader was ook makelaar. Kreeg u het vak met de paplepel ingegoten?

Marijke: ‘Nee, eigenlijk niet. Ik was aan het studeren en zocht een baan in mijn gekozen veld. Toen zei mijn vader, “Kom gewoon bij mij werken.” Ik zei ja en ben gebleven. Het is mooi om te zien dat er steeds meer vrouwen in de branche zichtbaar zijn. Dat heeft een positief effect op de invulling van het vak. Verzekeringen zijn altijd een conservatief bolwerk geweest, maar je ziet dat er verandering in komt. Ik zag laatst een foto van vader en zijn team, in het begin van de tachtiger jaren. Allemaal mannen in bruine pakken!’

Monique: ‘Ik besefte pas hoe mooi de maritieme sector was toen ik bij Marine Insurance kwam te werken, bij de vader van Marijke. Dat was in 2008. Daar ervaarde ik met hoeveel passie deze branche werkt. Ik begon ooit op de typkamer precies in die tijd van de bruine pakken, en ben daarna doorgegroeid als acceptant bij een industriële brandverzekeraar.’

Hoe ontstond van daaruit de sprong naar uw eigen kantoor?

Marijke: ‘In 2012 verkocht mijn vader zijn bedrijf aan een grote makelaar. Dat ging een tijdje goed, maar we merkten na verloop toch dat het denken van een grote maatschappij anders is dan van een specialistische makelaar. Mijn kennis en ervaring werden afgedaan als minder relevant en onze relaties werden ontevreden, die misten de vertrouwde snelheid en betrokkenheid. Andere belangen kregen voorrang, alles moest via het centrale systeem. Dat ging fout. “Computer says no.” Kleine dingen stapelden zich zo op. Onze sector vereist maatwerk en dat ging juist niet meer.’

‘Op een gegeven moment dachten Monique en ik, “Wat nu dan?” Toen zijn we voor onszelf begonnen. Dat was spannend. Kunnen we wel weer een gevulde portefeuille realiseren? Gelukkig vonden veel klanten hun weg naar ons toen we eenmaal begonnen.’

Hoe onderscheidt Ship Insurance International zich van concurrerende bedrijven?

Monique: ‘We beseften hoe belangrijk het is om zelf de beslissingen te maken. Daarom houden we banken en aandeelhouders buiten de deur, want wie betaalt, bepaalt. Hoewel we best willen groeien, is het doel niet om een enorm kantoor te worden. Juist de kleinschaligheid is onze troef. Zo kunnen we een hoog serviceniveau blijven leveren. Persoonlijke betrokkenheid is voor onze klanten heel belangrijk.’

Marijke: ‘Temeer omdat er niet zoveel kleinere brokers meer over zijn! Iedereen wordt opgekocht, er vindt veel consolidatie plaats. Bij ons geen managementlagen om doorheen te ploeteren: Monique en ik kijken elkaar gewoon aan en nemen een besluit.’

Bent u zelf weleens op het water te vinden?

Marijke: ‘Ik doe aan sloeproeien! In teamverband roeien in een reddingssloep, bij een vereniging. Wij roeien wedstrijden door heel Nederland, bijvoorbeeld de Harlingen-Terschelling-race. Ons team is een keer tweede en derde van Nederland geworden. De gemeenschap eromheen is leuk, Wagenborg en Boomsma sponsoren bijvoorbeeld ook een sloep, je ziet logo’s van werven op de sloepen, het is heel maritiem. Onze ambitie is om nog een keer mee te doen met de Great River Race in Londen.’

De maritieme wereld staat onder grote druk van geopolitieke ontwikkelingen. Hoe gaat u hiermee om? Is dit überhaupt een factor voor uw klanten?

Marijke: ‘We lopen van crisis naar crisis, van Covid naar Oekraïne naar Iran en daarvoor ook een economische crisis. In dat alles is het mooi om te zien dat de scheepvaart zich altijd aanpast. Ook nu weer. Hoewel wij geen schepen hebben die in de Straat van Hormuz varen, hebben we als sector natuurlijk wel degelijk last van de hogere brandstofprijzen. Wat wij zelf doen, is alles goed in de gaten houden, zodat we erop kunnen inspelen. De heersende opinie vanuit onze klanten is dat het uitdagend is, maar we dit wederom wel op kunnen lossen. Hoe ingewikkeld ook.’

‘Verzekeraars laten je nooit vallen. We hebben oorlogsverzekeringen, relevant in High Risk Areas zoals in de Perzische golf, West-Afrika en Venezuela. Daarmee kun je blijven handelen in onrustige gebieden. En die verzekeringen blijven van kracht. Toen het spannend werd in deze regio’s, werden wij veel gebeld door kranten en nieuwsprogramma’s zoals NRC en Nieuwsuur, met de vraag of verzekeraars zich terug zouden trekken. Dat gebeurt niet. Verzekeraars herzien hooguit de premie. Zelfs bij enorme rampen blijft de sector overeind. Toen in 1988 het olieproductieplatform Piper Alpha in de Noordzee in brand vloog, leverde dat zoveel schade op in de Londense markt, dat een aantal verzekeraars omviel. Toch slaagde de sector erin de schade op te vangen. Dat toont aan hoe veerkrachtig de verzekeringswereld is. Dat moet ook wel, want negentig procent van de wereldhandel gaat via zee.’

Wat zijn volgens u de trends binnen de scheepvaart?

Monique: ‘Wij zien op onze werven een push voor innovatie en verduurzaming. Schepen met verschillende brandstoffen, zoals LNG en methanol, of hybride motoren. Je leest steeds meer over schepen uitgerust met VentoFoil-zeilen (van Econowind), om de wind als ondersteunende aandrijfkracht te gebruiken. Laatst waren we bij een JH-143 seminar van Halyard Risk in Londen, waar Vera Terlouw van Allseas een presentatie gaf over “Propelling Offshore Innovation through Nuclear Energy”. Allseas is samen met TU Delft bezig met het ontwikkelen van kernenergie als brandstof voor offshore-schepen. Dat is een SMR, of Small Modular Reactor. Het zou zomaar eens de toekomst kunnen zijn.’

Wat vergt deze omslag van rederijen (en verzekeraars)?

Monique: ‘Aan de bouw van al deze nieuwe brandstofmethodes en nieuwe schepen hangt een prijskaartje. Onze werven en reders moeten hun nieuwe duurzame schepen verzekerd hebben, dus wij hebben daar gesprekken over. Hoe werkt het vanuit de verzekeringskant, hoe ga je ermee om? Er zijn bijvoorbeeld soms twijfels over de brandveiligheid van batterijen. Aan ons de taak ervoor te zorgen dat het geheel verzekerbaar is. Verzekeraars verzamelen veel data over dit soort zaken, zodat zij een goede risico-inschatting kunnen maken van deze nieuwe voortstuwingsmethoden. Wij gaan daarover weer in gesprek met onze klanten en kunnen ze geruststellen met een goede verzekering.’

‘Over het algemeen geldt dat een gezonde, stabiele rederij kan investeren in duurzame schepen. Dat vraagt wel samenwerking van de hele sector, ook de banken moeten meedoen.’

Hoe is uw band met NNPC Marine Insurance?

Marijke: ‘Wij hebben een fijne samenwerking. Ze handelen snel, zowel bij schade als underwriting, en echt vanuit de klant. We delen ook kennis. Even overleggen over bijvoorbeeld een cascoschade met een juridisch vraagstuk. Uiteindelijk weet je samen meer dan alleen.’

Monique: ‘NNPC heeft een hoog serviceniveau en ze zijn bereid mee te denken. We zitten vlak bij elkaar, hier in het noorden, dus het is makkelijk om met elkaar te sparren over zaken.’

Wilt u tot slot nog iets kwijt?

Monique: ‘Werken in verzekeringen is prachtig, met name in onze dynamische maritieme sector. Ik hoop dat veel jongeren zullen kiezen voor dit vak, om de vergrijzing tegen te gaan. Er liggen nu mooie kansen om carrière te maken. Verzekeringen worden onterecht als suf gezien, maar het is juist razend interessant: je bent bezig op het snijvlak van technologie, geopolitiek én mensen.’